Stopniowe przeobrażenia, którym z biegiem czasu ulegała i ciągle ulega sauna, mają na celu poprawienie komfortu kąpieli, ale także – niejako przy okazji – dostarczenia nowych wrażeń i doznań. Umożliwiają to nowoczesne rozwiązania budowlane, instalacyjne oraz elementy wyposażenia.
Formą sauny była ziemianka – jama w ziemi, sytuowana w pobliżu rzeki, jeziora, strumienia. Jej podstawowe, a nierzadko jedyne, wyposażenie stanowiła sterta kamieni rozgrzewana przed kąpielą. Z czasem zastąpiły ją drewniane chatki, a palenisko – prosty, opalany drewnem piec wypełniony kamieniami. Początkowo pomieszczenia z ociosanych bali były małe, skromne, nie posiadały poddasza ani okien. Z biegiem łat zaczęły przybierać bardziej urozmaiconą bryłę. Do dziś, wkomponowane w otoczenie, wolno stojące lub przyklejone do budynków mieszkalnych drewniane chatki ze spadzistymi dachami i oknami to nieodłączny element krajobrazu Finlandii. Ten romantyczny wizerunek sauny musiał jednak ulec modyfikacji. Ludzie pragnęli z niej korzystać także w mieszkaniach w blokach, podczas wypoczynku w hotelach, podróżach biznesowych. Poza tym przyjemności i dobrodziejstwa płynące z gorących kąpieli docenili także mieszkańcy innych regionów świata, a zwolenników wciąż przybywa. Rozpoczęła się więc masowa produkcja modułowych kabin saunowych, przystosowanych do wstawienia do wyznaczonej przestrzeni. Sauna modułowa. Składa się z gotowych do zmontowania elementów – ścian, sufitu, ławek, oparć. Z reguły dołączony jest także zestaw materiałów potrzebnych do jej zainstalowania (listwy, wkręty, śruby, dokumentacja technicznaa nie raz również z elemantami dodatków łazienkowych). Poszczególne elementy są kompletowane u producenta i po przewiezieniu na miejsce montażu odpowiednio ze sobą łączone. W ten sposób są przygotowywane kabiny standardowe, jak również na indywidualne zamówienia. Chociaż sauna modułowa wydaje się względnie prostą konstrukcją, aby należycie funkcjonowała i wywiązywała się ze swoich zadań musi spełniać szereg wymagań. Sauna modułowa to swego rodzaju przełom w jej bardzo długiej historii. Od tego momentu można ją zainstalować praktycznie wszędzie, a jej bryła może przybierać dowolne kształty. Do pomieszczeń o podstawie kwadratu i prostokąta dołączyły trójkątne, pięciokątne, półokrągłe, ze ściętymi narożnikami i sufitem po kształty niemożliwe do zdefiniowania jednym słowem. Podobnie z kubaturą – małe, 1-2-osobowe mogą być częścią łazienki w bloku, większe uzupełnią wyposażenie domowej przestrzeni wellness, a jeszcze większe przeznaczone są do obiektów użyteczności publicznej. Powszechnie, obok paneli z różnych gatunków drewna, zaczęto używać w konstrukcji kabiny sauny szkła. Szklane tafle to nie tylko przeszklenia drzwi, okna czy werandy, ale całe ściany łączone np. aluminiowymi profilami. Przeszklone elementy powiększają optycznie kabinę i pozwalają zachować kontakt wzrokowy z tym, co dzieje się dookoła. Do budowy kabiny saun używa się także innych materiałów, np. akrylu.
Indywidualizacja wnętrza. Najmniej podatna na wpływy współczesności okazała się surowa prostota drewnianego wnętrza sauny. Tutaj drewna nie da się zastąpić żadnym innym materiałem, podobnie jak trudno byłoby się obyć bez drewnianych ławek-leżanek. Ale i tu nie obyło się bez zaznaczenia wpływu czasu i postępu technicznego. Teraz ławki mają już własne oparcia i osłony, zaczynają wyokrąglać narożniki i przybierać kształty odpowiadające układającym się na nich ciałom. Są wygodne, nienagannie oszlifowane, przyjemne w dotyku i dla oka, zachęcają, by na nich spocząć. Także dyskretne, odpowiednio dawkowane światło, nadal buduje klimat saunowej kąpieli oraz sprzyja odpoczynkowi i relaksowi. Ale obecnie mieni się ono różnymi kolorami, w których specjaliści dopatrują się działania terapeutycznego. Wreszcie najnowsze modele elektrycznych pieców ustawiane są na środku wnętrza i umożliwiają – oprócz kąpieli przez pocenie się – także saunę mokrą i parową oraz aroma-terapię.